Burn-out of Bore-out again?

bore-out gezondheid en co

Zo´n 25 jaar geleden alweer krijg ik de mooiste baan van de wereld. Ik ga mensen met een verstandelijke beperking coachen.

 

In de jaren die volgen merk ik steeds meer dat ik na een werkdag thuis vermoeid op de bank plof. Tot niets meer in staat.

 

Mijn vermoeidheid blijft toenemen. Ik besluit uiteindelijk woonleider te worden in een woonhuis waar 9 mensen met zeer complexe gedragsstoornissen wonen.

 

Meer uitdaging! Opnieuw begin ik weer plezier, net als in het begin, te ervaren en lijk ik weer de mooiste baan van de wereld te hebben. Hoog gevoeligheid? Nog nauwelijks over gehoord, laat staan over bore-out. Burn-out wel, maar daar herken ik mezelf helemaal niet in.

 

Als woonleider heb ik ook veel meer verantwoordelijkheid naar de bewoners en het team. Ik ervaar een BOOST met deze toegenomen verantwoordelijkheid. Juist bij de coaching van mijn collega’s voel ik me prettiger, meer mezelf en vooral ook gelijkwaardiger. Er is sprake van een heerlijke dynamiek.

 

Maar ja in de volgende jaren sluipt bijna ongemerkt de vermoeidheid én verveling er toch weer in. Ik voel dat voor mij die steeds weer opkomende verveling meer en meer te maken heeft met wat voor soort mensen ik coach.

 

Het werken voor mensen met een verstandelijke beperking lijkt voor de buitenwereld heel schattig, maar ik kan je uit eigen ervaring het volgende vertellen; het feit dat de bewoners ook verstandelijk beperkt zijn, betekent dat ze in zeker 95% van de gevallen geen eigen verantwoordelijkheid voor hun kwaliteit van leven kúnnen nemen.

 

Hospitalisatie ligt op de loer!

Ik ben eigenlijk hulpverlener in plaats van coach en daar heb ik het dan ook ontzettend druk mee, vrijwel alles wordt voor de bewoners beslist. En ik begin me steeds verder te vervelen. Te ergeren aan steeds weer repeterende handelingen en situaties. Ik zet mijn trukendoos in als soort van laatste redmiddel. Ook deze doos raakt leeg.

 

Is dat wat ik wil?

 

Nee, door zelfonderzoek ervaar ik een innerlijke noodzaak om afscheid te nemen van mensen die, hoe jammer ook, geen of nauwelijks verantwoordelijkheid voor hun eigen beslissingen kunnen nemen.

 

Door de andere coaching-dynamiek met mijn collega’s, mensen die zelf verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun kwaliteit van leven kunnen nemen, voel ik voor het eerst een OER-BOOST.

 

Ik behandel niet, ik coach! En jouw verbeeldingscoach verveelt zich inmiddels al zo lang geen seconde meer.

 

Jouw reactie wordt bijzonder op prijs gesteld en kun je kwijt in het blok onder dit blogbericht!

 

Mijn naam is Rene Booms

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik ben een gecertificeerd Kunstzinnig Dynamisch Coach en Trainer, ook hoogsensitief en begeleid jou graag tijdens jouw verander-proces.

App naar (0031) 6-10641831

foto met dank aan Gezondheid en Co

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: